Rulman Tipine Göre Hasarlar

Rulman sistemlerinde meydana gelen hasarların ve plansız arızaların temelinde genellikle hatalı tip seçimi, limitleri aşan eksenel-radyal yükler, yanlış montaj ve yetersiz yağlama şartları yer almaktadır. Kendinden hizalı (oynak) bilyalı rulmanlarda montaj veya mil sapması kaynaklı hatalar tolere edilse de 11 ve 22 serilerinde $2,5^\circ$, 13 ve 23 serilerinde ise $3^\circ$ sınırının aşılması durumunda çevre yapılarla temas, sıkışma ve aşırı sürtünme hasarı meydana gelir. Ayrıca yanlış hizalanmış rulmanlarda devir arttıkça çalışma sesi ve vibrasyon hızla yükseldiğinden, gürültü kısıtı olan sistemlerde pratik açısal sapma daima izin verilen azami değerlerin altında tutulmalı ve poliamit kafesli modeller asla $120^\circ\text{C}$ sıcaklığın üzerinde çalıştırılmamalıdır.


Ağır çalışma şartlarının vazgeçilmezi olan fıçı makaralı rulmanlarda en sık karşılaşılan problem, yetersiz yükten kaynaklanan yüzey kayması (smearing) ile aşırı eksenel zorlanmalardır. Yüksüz veya çok hafif yük altında çalışan yataklarda makaraların yuvarlanma yolunda kayarak iz yapmasını engellemek amacıyla rulman mutlaka $0{,}02 \times C_r$ temel dinamik yük hesabından daha büyük bir yüke tabi tutulmalıdır. Bunun yanı sıra ağır eksenel yüklü uygulamalarda $F_a$ eksenel yükünün $F_r$ radyal yükünün 0,6 katını aşmaması şarttır. Yüksek sıcaklık ve ağır yük altında yağ filminin sürekliliğini sağlamak adına ise dış bileziğinde yağlama delikleri ve kanalı yer alan W33 veya W20 modifikasyonlu seriler seçilmeli; $200^\circ\text{C}$ sıcaklığa kadar boyutsal kararlılığını koruyan özel ısıl işlemli yapılar tercih edilmelidir.